گیلانیان
دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ Monday, 15 August , 2022
می 11, 2013 کد خبر : 18663 خبر ها

آسیب شناسی شورای شهر – بخش دوم

آسیب شناسی شورای شهر – بخش دوم

اختصاصی گیلانیان : نظارت، یکی از مهمترین کارکردهای اصلی شوراهای شهر است که موجب می شود اداره امور شهرها به شکل گروهی، با بیشترین بازده و بهره وری، و کمترین خسارت و اشتباه انجام شود.

البته این مسئله با آسیب هایی نیز مواجه است که به تعدادی از آن ها در مقالات پیشین ـ از جمله عمل زدگی ـ اشاره گردید و اینک بعضی دیگر را متذکر می شویم:

۱ـ سیاست زدگی

اولین آسیب، سیاست زدگی است. سیاست زدگی به معنای پرداختن بیش از حد استاندارد، به مسایل سیاسی روزمره و غافل شدن از توجه بایسته به امور اجتماعی، اقتصادی و رفاه عمومی جامعه است.

غوطه ور شدن اعضای شورای شهر در مباحث و کنش های سیاسی، موجب می شود که آنان وظایف عمرانی خود را به فراموشی سپرده و از تکلیف اصلی خویش که آبادانی شهر و کسب رضایت شهروندان است، دور گردند و به اموری سرگرم شوند که از نظر قانونی در آن سطح و جایگاه، قرار ندارند.

سیاست زدگی شوراها، موجب سرخوردگی مردم از آنان در طول چند دوره، بی تفاوتی خزنده و نامحسوس رأی دهندگان نسبت به منتخبین و اختلال در امر توسعه مناطق شهری و روستایی، را به دنبال خواهد داشت.

پیامد دیگر سیاست زدگی آن است که مسایل جزیی و ساده، به مطالب عمده و مهم، تبدیل شده و نیروی مفید و سازنده ی اعضای شورا را به سوی اتلاف و اسراف، سوق می دهد و مانع تحرک و چابکی آن مجموعه می گردد.

آموزش اعضای شورا

به نظر می رسد که یکی از بهترین راه ها جهت پیشگیری از این آسیب مهم، برگزاری کلاس های آموزشی اجباری و منظم، برای اعضای راه یافته به شورا، جهت توجیه صحیح و قانونی آنان در مسیر انجام وظایف اصلی شان باشد. این کار باید قبل از شروع کار رسمی شوراهای جدید، صورت پذیرد.

۲ـ عدم پاسخگویی دستگاه ها

دومین آسیب، عدم پاسخگویی دستگاههای دیگر شهری، اعم از دولتی و غیردولتی ـ مانند: شرکت های آب و فاضلاب، برق، گاز شهری، مخابرات و… ـ نسبت به «شورا» است. زیرا هیچیک از آن ها خود را مجبور نمی بینند که در برابر شورای شهر، جوابگو باشند و کسی هم در این زمینه مدیریت مستقیمی اعمال نمی کند.

در نتیجه، کار شوراها فقط محدود به امور سازمان شهرداری هر منطقه می شود. با این وضعیت، شاید مناسب باشد که عنوان « شورای شهرداری»، جایگزین نام فعلی «شورای شهری» گردد یا آن که به شورای شهر، اختیارات قانونی وسیعتری داده شود تا در وضعیت های مختلف، تمامی سازمان های فعال در سطح شهر، ناچار به کسب اجازه و موافقت شورای شهر باشند و قبل از دریافت مجوز، نتوانند کاری انجام دهند.

نیاز به مشورت خواهی

مطلب دیگری که ممکن است تا حد زیادی راهگشا باشد، استفاده از یک تیم مشورتی قوی، مجرب و منسجم، برای راهنمایی فنی و حرفه ای همه اعضای شورا می باشد به شرطی که در انتخاب مشاوران، تنها صلاحیت های علمی، تجربی و مدیریتی، پاکدستی، خوشنامی و سابقه موفق مشاوران، مورد توجه قرار گیرد و از پارتی بازی، استفاده از افراد خانواده، فامیل، دوستان و… در مورد استفاده از مشاور، خودداری گردد.

البته تحقق چنین امری در کشور ما، بسیار بعید و به بیان بهتر، تقریبا غیرممکن است. زیرا اغلب مدیران و اعضای شوراها، با مسئله ی «مشورت» ناآشنا بوده، تحمل نظرات مخالف را ندارند و فقط در صورتی به دنبال شخصی به نام «مشاور» می گردند که افکار و سخنان آنان را بدون چون و چرا، تایید کند. اصولا واژه ای به اسم « مشاور» در کشور ما، جایگاهی ندارد و بیشتر جهت پز و شعار دادن، مورد مصرف است نه به طور عملی و اجرایی.

اهمیت حضور مشاوران

حضور فعال و پررنگ مشاوران متبحر، شجاع و صریح، موجب می شود که « مردم سالاری دینی » به معنای واقعی خود، تحقق یافته و کارها با پایین ترین ضریب خطا، بر اساس اصول علمی به پیش برود و کمترین تنش میان شورای شهر و سایرسازمان ها، پدید آید.

۳ـ تخریب شخصیت کاندیداها

آسیب سوم، تخریب شخصیت کاندیداها در جریان انجام مبارزات انتخاباتی است. این مسئله از راههای مختلفی مانند انتشار اخبار دروغ، شایعه سازی، تهمت، تمسخرو…، صورت گرفته و منجر به پدید آمدن کینه ها و عداوت های طولانی مدت و بعضا غیرقابل جبران می شود. متاسفانه، برخی صحنه فعالیت انتخاباتی را با میدان جنگ اشتباه گرفته و جهت غلبه بر طرف مقابل، از هر وسیله و روشی برای پیشبرد اهداف خود استفاده می نمایند.

۴ـ عدم ارایه برنامه های قابل اجرا

آسیب چهارم، عدم ارایه برنامه های قابل اجرا توسط نامزدها می باشد. طرح برنامه مدون از سوی هر کاندیدا، نیازمند داشتن اطلاعات مناسب و تیم متخصص و باتجربه است که برای یک فرد تنها و مستقل، فراهم سازی چنین گروهی تقریبا امکان پذیر نمی باشد. بدین خاطر او ناچار است به شعارهای کلی و مردم پسند روی آورد و مطالبی را بیان کند که قابل اجرا و پیاده سازی نیست.

۵ـ رأی دادن بر اساس روابط

آسیب پنجم، رای دادن بر اساس روابط فردی، گروهی، قومی، زبانی، فامیلی و محلی است. وجود چنین گرایشی در افراد، موجب می شود که صاحبان دانش، تخصص و مهارت، از حضور در شورا بازمانده و میدان برای افراد ضعیف تری که صرفا از روابط گسترده تری بهره مند هستند، باز شود.

شاید در ابتدای کار، به دست آوردن یکی از صندلی های شورا، موفقیتی شیرین محسوب گردد، اما در میان مدت، بلند مدت و نیز مشخص شدن میزان نیازها، مشکلات و موانع کاری، رأی دهندگان، متوجه عمق سهل انگاری خود می شوند و دود آن نیز به چشم خودشان می رود. از سوی دیگر، پشیمان شدن از خطای عمدی یا سهوی صورت گرفته نیز هیچ سود ندارد.

بنابراین اگر شهروندان محترم، خواهان شهری آباد و مرفه هستند، بهتر است:

ـ از فرصتی که نظام اسلامی برای تحقق یک جامعه مردم پایه، فراهم کرده، به خوبی بهره مند گردند.

ـ در انتخاب های خود، دقت و وسواس به خرج دهند.

ـ در باره نامزدهای مورد نظر، مطالعه و تحقیق کافی داشته باشند.

ـ ارزش والا و قدرت تاثیرگذاری تک تک آرای خود را بدانند.

ـ رأی گرانبهای خود را با هدف و آینده نگری، در صندوق های آراء بیاندازند.

اخبار مرتبط

نظرات

بدون نظر

*

باز هم برق سه فاز “صنایع گیلان” را گرفت!

تولیدکنندگان استان در صف اول قطع برق؛

کریم خرسندی مژدهی

باز هم برق سه فاز “صنایع گیلان” را گرفت!

برادرانه با برادرانمان امیرعبداللهیان و شمخانی

مدیر مسئول روزنامه کیهان نوشت:

برادرانه با برادرانمان امیرعبداللهیان و شمخانی