گیلانیان
یکشنبه ۶ بهمن ۱۳۹۸ Sunday, 26 January , 2020
دی ۲۳, ۱۳۹۱ کد خبر : 16345 خبر ها مذهبی

به مناسبت فرا رسيدن روز اول ماه ربيع الأول‎ ‎:

خرافه روشن کردن شمع و آسیب زدن به مساجد ‏‎!‎

خرافه روشن کردن شمع و آسیب زدن به مساجد ‏‎!‎

اختصاصی گیلانیان : بر اساس تاریخ و روایات مستند تشیع و تسنن شب اول ماه ربیع الاول[= لیله المبیت]، به دلیل حادثه بسیار مهم تاریخ اسلام از اهمیت و شهرت زیادی برخوردار است و آن شبی است که حضرت علی (ع) در جای پیغمبر (ص) خوابید تا حضرت از مکه به مدینه هجرت فرماید .

این واقعه که در سال سیزدهم بعثت اتفاق افتاد سران کفار قریش در شهر مکه تصمیم گرفتند از هر قبیله ای یک جوان شجاع را جهت کشتن رسول خدا(ص) انتخاب و به منزل آن حضرت گسیل نمایند تا حضرت را به قتل برسانند و پس از انجام جنایت نیز قاتل اصلی قابل شناسایی و مجازات نباشد.

از طرف دیگر، بر خلاف آرزوی آنان خداوند به وسیله جبرئیل این توطئه را به اطلاع پیامبر(ص) رسانید و رسول اکرم نیز علی(ع) را در جریان امر قرار داد. امیرالمؤمنین(ع) با ایثاری که مشابه آن در تاریخ دیده نشده در بستر پیغمبر مستقر گشته و خود را به خواب زده و آماده مقابله با دشمنان گردید. در نتیجه رسول خدا توانست در همین شب، هجرت خود را به سوی شهر مدینه، آغاز نماید .

قرآن کریم در آیه ۳۰ سوره انفال، پیرامون این جریان می فرماید: « وَ إذ یَمکُرُ بِکَ الَّذیِنَ کَفَرُوا لِیُثبِتوکَ اَوْ یَقتُلوکَ أَو یُخْرِجُوکَ وَ یَمکُروُنَ وَ یَمکُرُ اللهَ وَ اللهُ خَیرُ المَاکِرینَ/ به خاطر بیاور هنگامی را که کافران مکر و حیله [= نقشه می کشیدند] که تو را به زندان بیفکنند، یا به قتل برسانند، و یا از مکه خارج سازند. آن ها چاره می اندیشیدند و نقشه می کشیدند و خداوند هم تدبیر می کرد، و خدا بهترین چاره جویان و تدبیرکنندگان است».

در روایات شیعه و اهل سنت آمده است که علی(ع) این کار را انجام داد و خداوند به خاطر این کار شجاعانه و خالصانه به فرشتگان مباهات نمود و موقعی که پیامبر به سوی مدینه در حرکت بود آیه ۲۰۷ سوره بقره را در شأن علی بن ابیطالب(ع) نازل کرده و فرمود: « وَ مِنَ النّاسِ مَن یشری نَفسَهُ ابتِغاءَ مَرضاتِ الله و اللهُ رَئوفٌ بالعباد / بعضی از مردم [با ایمان، مانند علی(ع) به هنگام خوابیدن در جای رسول خدا] جان خود را به خاطر خشنودی خداوند می فروشند، و خداوند نسبت به بندگان، مهربان است».

پیام های مهم واقعه لیلت المبیت

این حادثه عظیم ، برای ما چند پیام مهم دارد  :

۱ – رتبه ی والای از خودگذشتگی حضرت علی(ع) و پیروی بی چون و چرای وی نسبت به فرمان الهی و پیامبر(ص) .

۲ – علاقه وصف ناپذیر علی(ع) نسبت به رهبر و ولیّ خویش. وی این کشش روحی و خلوص در اطاعت خالصانه نسبت به پیامبر را بارها در جنگ ها و حوادث مختلف صدر اسلام به نمایش گذاشت و بر اساس شهادت تواریخ سنی و شیعه، هیچیک از نزدیک ترین اصحاب مانند ایشان نبوده و هرگز نتوانستند درراه اطاعت از خدا، با وی به رقابت برخیزند.

۳ – فداکاری بدون تردید و شجاعانه امام اول شیعیان در زمان ها و مکان هایی که اصل اسلام در معرض خطر نابودی قرار می گرفت. زیرا در چنین مواقعی اگر لازم باشد باید مهمترین شخصیت ها، حتی وجود مقدس علی بن ابی طالب(ع) در راه حفظ دین خدا، خود را فدا کنند، امری که شبیه آن در ماجرای شهادت امام حسین(ع) در راه حفاظت از اسلام روی داد.

روایت ضعیف بشارت پایان ماه صفر

از سوی دیگر، روایت « مَن بَشَّرَنِی بِخُروجِ صَـفـرِ فَلَهُ الجَنَّهُ / هر کس به من بشارت دهد که ماه صفر تمام شده است، بهشت برای اوست » از سند محکمی برخوردار نیست و احتمال دارد که در مورد جناب ابوذر غفاری باشد. اما گروهی فکر کرده اند که حدیث مذکور نشانگر آن است که بشارت دادن به پیامبر(ص)، جهت پایان یافتن ماه صفر المظفر، ثواب دارد.

رواج بدعت و خرافه در دین

متاسفانه از شش، هفت سال به این طرف در انتهای ماه صفر بدعت و خرافه ای در بسیاری از شهرهای کشور ما رواج یافته که مانند بسیاری از خرافات دیگر عده ای کوته بین و منحرف تلاش می نمایند عمل خرافی خود را به عنوان عملی نیکو به نمایش بگذارند، در حالی رفتار شان خرافه ای بیش نیست و برای دوستدران این جریان هیچ سود معنوی ای مترتب نیست و نمی توان با آن حاجتی را از خداوند درخواست نمود.

یکی از نکاتی که توجه به آن بسیار ضروری است، این مطلب است که خرافات و پرداختن به کارهایی که مستند و مدرک معتبر روایی و دینی ندارند از جمله اموری است که موجب «انحراف دین و مبانی دین» و منجر به «تولید بدعت در دین» می شود. آداب و رسومی که با رنگ و لعاب دینی ناگهان در جامعه ظاهر می شوند و برخی افراد ساده دل، بی اطلاع از اعتقادات دینی را به سوی خودش جلب می کند ، هر چند که ظاهرا با انگیزه ی نزدیکی به خداوند باشد.

شکی نیست که صفر المظفر، ماه حزن اهل بیت(ع) و پیروان آن بزرگواران است. زیرا در ابتدای این ماه، ورود اسران کاروان حسینی(ع) به شهر دمشق و بیستم این ماه چهلم حادثه ی عاشورا و ۲۸ صفر نیز طبق نقل های مشهور، رحلت پیامبر(ص)، شهادت امام حسن مجتبی(ع) و آخرین روز این ماه، شهادت امام رضا(ع) است.

در کتاب شریف مفاتیح‌الجنان اعمال مخصوصی در این باره بیان نشده و تنها به ذکر اعمال شب اول ماه اکتفاء گردیده است. ولی در برخی روایات، اقامه ی نماز شکر به عنوان سپاس از توفیق برپایی دو ماه عزاداری و عبادت، روزه گرفتن، صدقه دادن، کمک به مستمندان و قرائت زیارت پیامبر(ص) و امیرالمومنین علی(ع) در ابتدای ماه ربیع الأول، سفارش شده است.

جدایی مردم از روحانیت

یکی از مشکلاتی که اکنون گریبانگیر جامعه ما شده جدایی مردم از روحانیت است که راه را برای فعالیت بدعت گذاران باز می نماید. روحانیت سالم، عالِـم و متبحری که باید مورد مراجعه مردم قرار گیرند و مردم اعتقادات خود را از آنان فرا گیرند.

امروزه رسم بر این است که مردم در هر زمینه ای سعی دارند به متخصص مربوطه مراجعه نمایند. به عنوان مثال : وقتی می خواهند جهت درمان بیماری خود نزد پزشکی بروند چند روز پرس و جو و تحقیق می کنند تا بهترین متخصص را پیدا نمایند.  اماامروزه وقتی صحبت از دین به میان می آید برخی می گویند تقلید کار میمون است و با مطالعه ناقص و سطحی چند کتاب ــ که معلوم نیست حتی نویسندگان آن ها چقدر از مبانی اسلام خبر دارند ــ خود را از روحانیت آگاه تر می دانند .

نتیجه چنین رفتار نامناسب گسترش مجالس زنانه و افزایش گویندگان بی سواد است که به سبب داشتن دلال و واسطه های حرفه ای، برخورداری از صدای خوش، برخورد خوب و زیرکانه با شنوندگان و آگاهی از نقاط ضعف آن ها و…، به انحرف کشاندن مردم مشغول می شوند.

کیفر بدعت گذار و ترویج دهنده ی خرافات

در روایات روی این مسئله به شدت تاکید شده که بدعت گذار در دین ، مورد خشم خدا و پیامبر اعظم(ص) قرار دارد. بنابراین افرادی که سنت های غیردینی را با اسم دین و به عنوان عمل مستحبی اشاعه می دهند مرتکب عمل حرام می شوند و کسی که محرمات را انجام دهد و در میان مردم نیز ترویج کند مرتکب دو گناه می شود که گناه دوم، بسیار بزرگتر از گناه اول و کیفر آن دردناک تر است.

نقش مرفهین بی درد در گسترش خرافات

با کمال تاسف باید پذیرفت که در این گونه موارد آیین های ساختگی و بی پایه در سطح اجتماع توسط طبقات مرفه بی درد که دغدغه ی دین ندارند و اموری از این دست برایشان مایه سرگرمی است و به سرعت گسترش یافته و ترویج می گردد .

بی مبالاتی برخی از مردم

در این موارد برخی از مردم به جای رجوع به علمای دین و مراجع تقلید معظم و انجام تحقیق در این باره، گفتارهای نادرست افراد بی اطلاع و بعضا مغرض و دشمن، در دام خرافات گرفتار می شوند. جای تأسف است که در سال های اخیر بارها و بارها مراجع بزرگوار تقلید، علما و روحانیون محقق نسبت به شیوع این عمل خرافی هشدار داده اند.

خرافه ای به نام روشن کردن شمع

روشن کردن شمع جلوی درب مساجد، خرافه ای است که در سال های آغازین خویش، این از  کوبیدن در مسجدها و اقامه ی نماز صبح در مسجد هفتم، شروع شد. ولی بر اثر گذر زمان، اعمال دیگری به آن اضافه گردید مانند : گریه و زاری جلوی درب مکان های مذکور، پخش شیرینی و… تحت عنوان نذری، قرائت دعای توسل در آخرین مسجد، روشن کردن شمع زیر درب مسجدها، و آب و جارو کردن مقابل آن ها. آخرین چیزی که به مراسم یاد شده، اضافه گردید، رفتن به درب مسجدها، پس از اذان مغرب بود تا دیگری نیازی به بیدار ماندن تا صبح، پیدا نشود!

جای تعجب است که چرا برخی از مردم به جای حاجت گرفتن از طریق انجام واجبات و قرائت دعاهای مستند و صحیح، به کارهایی روی می آورند که بیرون از مفاهیم دینی است و کوشش می کنند که حاجات خود را از راههای کم خرج و بی دردسر که دیگر نیازی به نماز و عبادت هم نباشد، به دست آورند؟!

ابراز دشمنی با مساجد و خسارت زدن به آن ها

علاوه بر این مسئله، روشن کردن شمع جلوی درب مساجد و یا پای پنجره های خانه خدا، خسارت زیادی به این اماکن مقدس وارد می سازد و هزینه های فراوانی را به خدمتگزاران مساجد، جهت نظافت در فردای آن روز، و نیز رنگ آمیزی مکانی که بر اثر دود ناشی از سوختن شمع ها، سیاه و روغنی شده و با سختی بسیار پاک می شود، بپردازند.

به نظر می رسد که این کار خرافاتی، در حقیقت، یک تهاجم فرهنگی خزنده از سوی دشمنان دین، جهت خسارت زدن به مساجد و پایین آوردن احترام و عظمت آن ها صورت می گیرد. بخصوص که آغازگر این عمل ناپسند بعضی خانواده های مرفه و ثروتمند، بوده و هستند که همه چیز را به شوخی و بازی می گیرند.

تصورات باطل

مسلم است که هر فرد فراری از اجرای احکام دین با خود می گوید: وقتی با روشن کردن یک شمع می توانم کارم را پیش ببرم، به خواندن نماز، گرفتن روزه، دادن زکات، پرداختن خمس، امر به معروف و نهی از منکر، حضور فعال در نمازهای جماعت و…، دیگر چه نیازی است؟

خدمت به جای تخریب

این افراد متحجر و غافل اگر راست می گویند و واقعا نیت شان عرض تبریک به پیامبر(ص) و حضرت فاطمه زهرا(س) است، به جای روشن کردن شمع[که متعلق به دوره های گذشته بوده و اکنون به ابزاری برای تخریب نمای ظاهری مسجدها تبدیل شده است] جهت تحقق حاجات خویش بیایند برای آبادانی مساجد خرج کنند یا حداقل یک لامپ کم مصرف به مسجد مورد نظر اهداء نمایند. اما شاهد هستیم که هرگز چنین رفتار نمی کنند و کمترین فایده ای برای ترویج دین خدا ندارند. زیرا اگر این گونه عمل می نمودند تمامی مشکلات مالی مساجد به راحتی برطرف می شد و ما با مسجدهای معمور و آباد فراوانی در شهرها و روستاها، مواجه بودیم که برای تامین منابع اقتصادی و رفع معضلات خود دست به دامان این سازمان و آن سازمان نشوند.

اخبار مرتبط

نظرات

بدون نظر

*

رسانه بایدها و نبایدهای انتخابات را برای مردم تبیین کند

معاون پیشگیری از وقوع جرم دادگستری گیلان :

رسانه بایدها و نبایدهای انتخابات را برای مردم تبیین کند

زندگی سردار سلیمانی

ار سلیمانی