گیلانیان
شنبه ۹ مهر ۱۴۰۱ Saturday, 1 October , 2022
فوریه 3, 2014 کد خبر : 24352 خبر ها

مبلغ یارانه تأمین شد؛ دیگر پیامک نزنید

مبلغ یارانه تأمین شد؛ دیگر پیامک نزنید

 از مردم تقاضا می شود که دیگر پیامک نزنند؛ پولِ یارانه تأمین شد!

گیلانیان : در این یکی دو سه روزِ گذشته، مردم آنقدر پیامک زدند که می شود تخمین زد که دیگر هزینه ی پرداخت یارانه – حتی به همه ی مردم – تأمین شده و مردم حتی آنان که پیامک نزدند یعنی اصلاً – احیاناً – تلفن همراه نداشتند که بتوانند پیامک بزنند، دیگر نگران نباشند! چرا که؛ برای پرداختِ یارانه، به همین تعداد پیامک(رفت و برگشتی و ناقص و نرسیده و دوباره تلاش کنید و مانند آن)، نیاز بود تا مبلغِ قابلِ پرداختِ یارانه نقدی به همه ی مردم، تأمین شود که شد. بنا بر این، از مردم تقاضا می شود که دیگر پیامک نزنند؛ پولِ یارانه تأمین شد!

متأسفانه مردم، دست کم، هنگام محاسبه ی ریالی و کمی احقاقِ حقوق شهروندی خود، ضرب و تقسیم و جمع و تفریق، بلد نیستند! و دولت ها هم، چه بسا! که در گذرِ تاریخ، فقط آمدوشد می‌کنند؛ تفریغِ بودجه نمی داند!

یک – فرض بر این است که دولت به ۷۳ میلیون نفر، یارانه نقدی می پردازد. (اینجا)

دو – فرض بر این است که دست کم، در هر ماه، دولت، مبلغی بیش از ۳ هزار و ۲۵۰ میلیارد تومان، یارانه نقدی می پردازد. (همانجا)

سه – فرض بر این است که ۸۵ میلیون تومان هزینه ایجاد هر شغل، خواهد بود. (اینجا)

چهار – فرض بر این است که جمعیت بیکار کشور، نزدیک به ۳ میلیون و ۴۷۷ هزار نفر باشد. (همانجا)

با یک حساب و کتاب سرانگشتی، خواهیم دانست که اگر پرداختِ نقدیِ یارانه قطع شود و دولت، خود را مکلف به ایجاد شغل و رفعِ معضل بیکاری نماید، حدوداً ظرف ۷ سال، یعنی در کمتر از طولِ مدتِ دو دوره ی چهارساله ی ریاست جمهوری – که حالا دیگر معمول و گریزناپذیر تلقی شده است – می توان به عدد ۲۶ میلیون نفر، جمعیت شاغل و فعال دست یافت و از دستِ این جوانانِ بیکار اما نجیب و سمج و جویای کار، رهایی یافت. (البته بدیهی است که در این حساب و کتاب سرانگشتی، نه افزایش جمعیت لحاظ شده و نه سایر شرایط مهم و تأثیرگذار بر رشد بیکاری و موانع اقتصادی تولید و…)

اما؛

ایراد اساسی در این است که مردم، آگاه به حقوق شهروندی خود نیستند و دولت هم تفریغِ بودجه نمی داند. چرا که هر دولتی، خود، مستقل از دولت و دولت های پیشین برای مردم برنامه ریزی می کند و دولتمردانِ ما – متأسفانه – نه فقط پایبند به اجرای صحیحِ برنامه های بلندمدت و برنامه هایی همچون برنامه پنجساله و دوساله و حتی یکساله نیستند بلکه حتی بودجه ی یکساله ی مصوب هم، گاهی، حیف و میل می شود و پرسشگری هم اگر هست؛ پاسخگو یافت می‌نشود.

یک پرسش این است؛

به عنوان مثال، هزینه ی رسیدگی قضایی به پرونده های کلان فساد اداری و اقتصادی و جرایم سازمان یافته، از کجا تأمین می‌شود؟ و آیا اساساً قوه قضائیه، می‌داند خدمات قضایی قابل ارائه از سوی مراجع قضایی، هزینه ی تمام شده اش چقدر است و آیا محاسبه نموده است که این هزینه ها، تا چه میزان بر این دستگاه، ناخواسته و ناروا، تحمیل می‌شود؟/منبع : رضا تاجگر – خبرآنلاین

اخبار مرتبط

نظرات

بدون نظر

*

باز هم برق سه فاز “صنایع گیلان” را گرفت!

تولیدکنندگان استان در صف اول قطع برق؛

کریم خرسندی مژدهی

باز هم برق سه فاز “صنایع گیلان” را گرفت!

برادرانه با برادرانمان امیرعبداللهیان و شمخانی

مدیر مسئول روزنامه کیهان نوشت:

برادرانه با برادرانمان امیرعبداللهیان و شمخانی