اختصاصی گیلانیان : تصورم این است وقتی بعضی از بندگان در برابر نعمات الهی ناسپاسی می کنند خداوند ، مدار زندگی را بگونه ای تنظیم می کند تا این قبیل افراد در شرایطی قرار بگیرند تا نعمات الهی را با تمام وجود درک و از خالق نعمت ها شکرگذاری نمایید . اگر بیماری ، بستری در بیمارستان ، دست و پنجه نرم کردن با مرگ نعمت الهی معرفی شود ، شاید برخی تصور کنند این ها شعار است و با زندگی واقعی مناسبتی ندارد در حالیکه برای شخص بنده بستری چند روزه در بیمارستان دیدگاه جدیدی پدید آورد که پذیرشش برای بسیاری خیلی سخت خواهد بود .
ایام بستری در بیمارستان نگاهم را به زندگی تغییر و تمام هم و غم مرا متوجه داده های خداوند کرد که شکرگذار بدون چون و چرا باشم . از زمان بستری در بیمارستان هرگز تصور نمی کردم اینقدر متوجه نعمت های پیرامونی شوم و روزانه چندین بار از این بابت قدردان خداوند باشم .
عزیزی که برای ملاقاتم به بیمارستان آمده بود ، از من پرسید : اوضاع را چگونه می بینی ؟ گفتم : ضمیر مغفول ، درونم را پیدا کرد تا بیشتر متوجه خالق هستی شوم گفت : همه داده های خدا ، حتی بیماری عشق و غمزه عاشقانه خالق با مخلوق است که بسیار هم زیبا است .
از بعد عرفانی قضیه که بگذریم عکس العمل ها و احوالپرسی های شخصیت ها ، بزرگان ، سروران ، دوستان و صد البته همکاران رسانه ای اینجانب به گونه ای بود که شرح آن از حد بیانم خارج است .
اثر دوم بستری شدن در بیمارستان شناخت دقیق تر دوستان و همکاران است که همیشه بنده را مدیون بزرگواری های خود قرار می دادند ولی من آن بصیرت لازم را نداشتم . شاید حکمت این بیماری آن باشد که خداوند اراده فرمود من مدیون دوستان و همکاران نباشم و حسب وظیفه با تمام وجود همه را بشناسم و ادای دین و تشکر کنم از تمامی همکاران و دوستانی که به طرق مختلف منجمله انتشار مطلب ، تماس های تلفنی ، پیامک و حتی مراجعه بیمارستان از اینجانب دلجویی کردند .
بنابراین بر خود لازم می بینم از همه بزرگان ، سروران ، دوستان و همکاران رسانه های نوشتاری ، تصویری و مجازی که به شیوه های مختلف از اینجانب دلجویی نموده اند سپاسگزاری نمایم و از همه خوبان حلالیت بطلبم ، باشد که لطف خدا شامل همه احبا شود .
حسین لطفی – مدیر مسئول
بخش سی سی یو بیمارستان حشمت
