Tuesday، 18 June 2024 | سه شنبه، 29 خرداد 1403
1 2

اختصاصی گیلانیان : ساعت حدود 9 صبح روز دوشنبه سوم خرداد پیامکی از سوی ستاد بزرگداشت سالروز آزاد سازی خرمشهر دریافت شد که مراسم این ستاد در ساعت 10 صبح در مکان گلزار شهدا برگزار است !

نه بعنوان عضو رسانه بلکه بعنوان یک شهروند ساعت 10 و 10 دقیقه وارد این مکان شدم که جز صدای بلندگو و چند نفر از ابوابجمعی برگزار کننده و چند مدعو جمعیتی و مدیری و نماینده ای در این مکان مقدس مشاهده نشد .

پس از قرائت فاتحه قصد بازگشت داشتم که با یکی از هنرمندان صاحب نام گیلانی مواجه شدم و به گپ و گفت ایستادیم تا اینکه مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثار گران از راه رسید و ما نیز به تبع عازم محل مراسم شدیم .

مراسم آغاز شد و مدیر کل بهنگان سخنرانی از عدم استقبال مراسم گله کرد و من جمعیت حاضر را شمردم که با احتساب 8 ، 10 اهالی رسانه و برگزار کنندگان کل جمعیت با کسانی که برای فاتحه آمده بودند از 40 نفر تجاوز نمی کرد ! که عکس دیار میرزا بهترین سند است .

طاقت ماندن در خود ندیدم به قصد ترک محل بلند شدم و تا زمان تنظیم این مطلب تماما فکرم مشغول مراسم مظلومانه و غریبانه آزاد سازی خرمشهر بود که خبر مدیرکل بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس گیلان تالمم را مضاعف کرد : گیلان بیش از 250 شهید برای آزادی خرمشهر تقدیم کرده است !

وقتی حماسه آزاد سازی خرمشهر بعد از 34 سال اینقدر بی رنگ برگزار می شود در 50 سالگی چگونه خواهد بود ؟ یعنی آن همه خون های ریخته شده ، مجروح و معلول و مفقود در راه حفظ دین و خاک و ناموس به این زودی باید از یاد برود ؟ براستی به این زودی حماسه های حماسه سازان این مرز و بوم فراموش شد که در سالروز حماسه آزاد سازی خرمشهر فقط حدود 40 نفر شرکت داشتند ؟!

چرا آنانی که از قِبَل رشادت ها و شهادت های جوانان این آب و خاک ، خود و فرزندان و حتی برخی از اقوام با نام های آزاده ها ، خواهر زاده ها ، دامادها و ... متنعم شدند چرا حتی در پاسداشت ایثار و از خودگذشتگی های سرمایه های این ملت در آزاد سازی خرمشهر حضور ندارند ؟!

چگونه به اصطلاح دلسوختگان انقلاب که بعناوین مختلف از نعمات انقلاب حظ وافر دارند و در مقام سخن خود را مهمان سفره های شهدا می دانند در این موقع کجا هستند ؟

آیا عبارت «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق» شعاری است که باید بر روی سر برگ تقدیر نامه ها نوشت یا باید در عمل به آن پرداخت ؟

چطور برای استقبال و خوش آمد گویی فلان وزیر و شخصیت کشوری و حتی برخی از وکلا پاویون فرودگاه جای سوزن انداختن نیست و یا جلوتر قرار گرفتن در صف باند فرودگاه برای ابراز ارادت از هم سبقت گرفته می شود لی برای حماسه آفرین هایی که به خیلی ها عزت ، مقام ، شخصیت بخشیده اند وقعی گذاشته نمی شود ؟

درست است که استاندار به دلیل عارضه جسمی برای چند روزی ویلچر نشین است و یا نماینده ولی فقیه عازم مجلس خبرگان است ولی بقیه مدیران و بزرگان چه وظیفه ای دارند ؟ در مراسم مظلومانه گلزار شهدا فقط یکی ، دو نفر از مدیران حضور داشتند ، حتی آثاری از مدیران ذیربط مشاهده نشد تا چه رسد آنانی که شعار (فرزند انقلاب و جبهه و جنگ) ورد زبان شان است !

حتما باید مثل آن نماینده که به دلیل عدم استقبال مدیران اجرایی استان از فلان مدیر کشوری گله و شکایت رسانه ای کرد ، باید زبان به شکوه و شکایت گشود ؟!

درست است خرمشهر ، یکی از شهرهای جنوبی کشور است و تا گیلان بیش از 1000 کیلومتر فاصله دارد اما این خاک وطن هست ؟ بیش از 250 شهید گیلانی برای آزادیش خون دادند ؟

من در عجبم مدیرانی که معتقد به انتقال فرهنگ ایثار و شهادت به نسل جوان هستند و از عدم توجه این نسل آینده ساز به تاریخ غرور آفرین خود گلایه دارند چگونه می خواهند به گفته های خود جامه عمل بپوشانند ؟

گوییا باور نمی دارند روز داوری        کاین همه قلب و دغل در کار داور می کنند

همرسانی کنید:

نظر شما:

security code

طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان